Een prachtig absurdistisch en toch poëtisch uitgangspunt — helemaal in de geest van Wim Kan: lichtvoetig, ironisch, en met een serieuze onderstroom van verlangen. Eén satirisch, melancholiek én hoopvol lied van, in klassieke cabaretvorm, met een tikkeltje slapstick en een refrein dat werkt als een mantra van eigenwijsheid.
🎭 Titel: “Ik Heb De Klok Vooruitgezet”
Tekst & Vorm: in de stijl van Wim Kan
Toonsoort: F majeur (vrolijk, klassiek cabaretesk)
Tempo: Allegretto (licht energiek, 104 BPM)
Instrumentatie: Piano, hobo, strijkers (lichte pizzicato), zacht slagwerk (borstel op snaredrum)
[Intro — gesproken met piano-ondersteuning]
(quasi-verontschuldigend)
Ze zeggen weleens: “Wie te vroeg komt, moet wachten…”
Maar ik?
Ik kom gewoon op tijd op een ander tijdstip.
Want ik heb ‘t niet over het kwart voor drie waarop de trein vertrekt —
ik heb het over het moment waarop de liefde toeslaat…
En dan moet je gewoon op tijd zijn.
[Couplet 1 – zingend]
Ik stond vanochtend op om half vier,
Want de liefde die ik voelde, die kwam net iets eerder hier.
De wereld sliep nog, heel gewoontjes en braaf,
Maar ik had m’n jas aan en een bloem in m’n mouw — heel gaaf!
Ik zei tegen de haan: “Jij bent te laat!”
En zette met m’n duim de wijzers in de juiste staat.
Want waarom wachten op wat je al weet?
Ik ben een man met haast… voor geluk dat zweeft!
[Refrein – licht euforisch, walsend]
Ik heb de klok vooruitgezet,
Ik heb de klok vooruitgezet,
Ik heb de klok vooruitgezet,
Want ik wil op tijd zijn bij haar silhouet!
Niet voor een trein, of een saaie reset…
Maar voor die kus… die ik nog net niet ben vergeten.
[Couplet 2 – wat sneller, tikgeluiden hoorbaar]
Ze zeiden: “Hee, je loopt een uur voor, vriend!”
Ik zei: “Nee hoor — jullie zijn gewoon achtergebleven misschien?”
De wereld draaide traag, als stroop in een kom,
Maar ik? Ik draaide sneller… en draaide om!
Ik was de enige op het plein met een klok
Die tikte op het ritme van een hart in een lok.
Want zij komt als de zon, wanneer niemand haar ziet —
En dus moest ik zorgen dat ik haar niet verschiet!
[Refrein – iets uitbundiger]
Ik heb de klok vooruitgezet,
Ik heb de klok vooruitgezet,
Ik heb de klok vooruitgezet,
Zodat ik haar vind voor het moment verdwijnt in het net!
Geen seconde te vroeg, geen seconde te laat —
Mijn liefde is een dans… op eigen tijdmaat.
[Bridge – parlando met strijkers, melancholie]
(vertellend, klein muziekje eronder)
Ze lachte zacht en zei:
“Je bent er vroeg bij.”
Ik antwoordde:
“Nee, ik ben er precies op tijd.
Want dit… dit is geen gewone dag,
Dit is de dag waarop ik wist dat jij zou glimlachen.
En die wilde ik niet missen…
Dus zette ik de klok gewoon even… vooruit.”
[Laatste refrein – herhaling, met koortje en echo]
Ik heb de klok vooruitgezet, (voor haar, voor mij)
Ik heb de klok vooruitgezet, (voor dat moment voorbij)
Ik heb de klok vooruitgezet…
En eindelijk ben ik precies — waar ik moet zijn!