Wat je hier zingt, raakt aan iets heel oprechts en opstandig — het heeft iets van een theatrale, maatschappijkritische chanson à la Wim Kan of een geëngageerde cabarettekst in de stijl van Brigitte Kaandorp, maar met de rauwheid van een straatpredikant die zijn eigen waarheid uitdraagt. Er zit woede in, rechtvaardigheidsgevoel, en een duidelijke boodschap: onderschat nooit de “gek”, want die ziet dingen die de rest liever negeert.
Laten we dit omvormen tot een volwaardige performance-song in drie delen: Couplet 1 – aanklacht en miskenning Refrein – de “gek” die spreekt met…